(Kandungan mungkin tidak sesuai untuk penonton 15 tahun ke bawah.)
(Budi bicara dinasihatkan.)
(Episod 9)
Berani awak tipu pada saya?
Bila orang tidak guna seperti ini...
berkelakuan seperti ini, pasti ada sesuatu tidak kena.
Peraturannya ialah memeluk awak bila awak menangis.
Peluk saya bila saya menangis? Semua itu sampah.
Adakah awak sudah hilang akal?
Dia muncul seperti Supermman dan selamatkan saya.
Saya tiada hati.
Dia cakap semua ini seperti seorang adi wira.
Tapi saya tidak ada hati.
Lagi sekali.
Bagaimana seseorang boleh tiada hati?
Apa yang awak sedang buat? Awak akan naik ke sana?
Awak sudah hilang akal? Awak tidak takut?
Saya tidak tahu semua itu. Saya tiada emosi.
Bagaimana seseorang itu boleh tiada emosi?
Encik Nam. Encik Nam!
Dia mesti telah sembunyikan sesuatu.
Tidak!
Encik Nam, awak tidak apa-apa?
Muka awak! Awak tercedera!
Awak ada cedera di mana-mana lagi? Awak tidak apa-apa?
Jangan datang dekat lagi.
Jangan datang dekat.
Sin! Tangkap dia!
- Lepaskan! Apa semua ini? - Bawa dia ke sini.
- Maafkan saya. - Apa?
Hei! Lepaskan saya!
Lepaskan!
Apa yang awak rasa tentang kemalangan itu?
Adakah awak mengaku yang ujian tanpa pemandu itu satu kegagalan?
Adakah awak akan hentikan Projek Akan Datang PK?
Di mana Nam Sin, orang yang bertanggungjawab atas projek ini?
Adakah dia sedang memusnahkan bahan bukti?
- Jawab kami! - Beritahu kami!
Jujur dengan kami!
Adakah dia memusnahkan bahan bukti?
Tolong beritahu kami!
Adakah projek tanpa pemandu itu akan dihentikan?
Apa yang akan berlaku sekarang?
Beritahu kami, apa yang awak rancang untuk lakukan.
Tolong berikan kami kenyataan.
- Pegang dia, Sin. - Ya, ibu.
Lepaskan!
Apa sebenarnya awak?
Gembira bertemu dengan awak.
Saya android bernama Namsin3.
Android?
Seperti robot?
Lepaskan. Saya tidak kisah apakah awak. Lepaskan!
- Sin, pegang dia. - Siapakah awak...
Awak ialah ibu Encik Nam dari hospital, betul?
Saya akan terangkan bila kita sampai sana.
- Jangan lepaskan dia. - Ya, ibu.
Lepaskan. Lepaskan saya!
Dia bukannya manusia.
Menjijikkan.
Sakitlah. Lepaskan!
Awak juga sama?
Anak saya. Awak tidak rasa sakit,
tapi kenapa saya rasa sedih?
Awak mesti gembira untuk berjumpa dengan anak awak.
Jangan buat begitu David. Ibu sangat sedih.
Tidak.
Tidak kira, kalau dia salah, saya akan katakannya.
Maaf, ibu. Salah saya yang kita telah tertangkap.
Tidak apa-apa.
Saya minta awak untuk lakukannya. saya minta maaf.
Oh, Tuhan.
Saya sudah lama tidak dengar perbualan begini.
Apa-apa pun, saya tertanya-tanya bagaimana keadaannya.
Seseorang upahnya.
Ia adalah Seo Jong Gil, pengarah itu.
Janganlah marah dia.
Saya ugut dia menggunakan awak untuk buat dia bercakap.
Jadi?
Awak mengugut saya, sekarang ini?
Tepat sekali.
Saya diupah oleh Encik Seo.
Saya tidak sangka yang awak sembunyikan perkara besar begini.
Tolong jangan beritahu Encik Seo.
Sebaliknya, bekerja dengan kami.
- Apa awak cakap? - Kami akan berapa sahaja awak mahu.
Tolong bantu kami sembunyikan identiti Encik Nam.
Encik Nam?
Awak masih berlakon di depan saya?
Walaupun mereka nampak sama...
Di mana Encik Nam yang sebenar?
Penipu yang dilakukan oleh seseorang.
Bagaimana ia boleh...
Saya tidak percayakan semua ini.
Saya akan buat awak percayakannya.
Kenapa dengan awak? Lepaskan saya.
Lepaskan saya.
Ini ialah anak sebenar saya.
Anak saya...
telah dilanggar lori di depan mata saya.
Akhirnya saya dapat peluknya selepas 20 tahun,
telah lemah dan berdarah-darah.
Seo Jong Gil mungkin telah rancangkan kemalangan itu.
Dia seorang lelaki yang jahat. Awak pasti belum melihatnya.
Sin akan sedar.
Sekurang-kurangnya, dia akan bangun untuk berjumpa saya.
Tolonglah...
bantu saya sehingga waktu itu, So Bong.
Kenapa awak buat begini?
Apa yang saya boleh tolong?
Pastikan yang orang Encik Seo tidak tahu tentangnya.
Tolonglah.
(Poket Tebal)
Helo, Encik Seo.
Tidak. Saya boleh jumpa awak sekarang.
Ya. Saya akan jumpa awak di sana.
Encik Seo ialah ancaman paling bahaya pada Sin.
- Awak tidak boleh pergi. - Dan kalau saya pergi juga?
Adakah awak akan buat dia bunuh saya?
Tolong jangan pergi.
Saya merayu pada awak.
Apa yang awak mahu?
Duit tidak mencukupi?
Saya sanggup beri kulit dan tulang saya.
Saya akan berikan setiap auns.
Tolonglah...
bantu saya dan Sin.
Tolonglah.
Doktor Oh, hentikan.
Sin masih boleh dengar awak.
Saya patut peluk awak, kalau awak nangis.
Lepaskan saya.
Awak semua sudah hilang akal.
Bagaimana awak mahu tutup satu penipuan yang besar?
Tidakkah awak takut ia mungkin terbongkar?
Memang. Tapi Sin lebih penting bagi kami.
Siapa akan percaya saya, walaupun saya beritahu mereka?
Bolehkah awak percayakan saya, hanya kerana saya ambil duit awak?
Bagaimana kalau saya ambil duit awak dan beritahu semua orang?
Nyawa seseorang sedang dipertaruhkan.
Saya akan berpura-pura yang saya tidak nampak apa-apa.
Kalau awak tidak percayakan saya, ikutlah saya.
Ini risiko yang awak perlu ambil.
Ya. Jadual Encik Seo agak lapang.
Baiklah. Telefon saya esok.
Okey.
Ia berada di berita.
Mereka mahu temu bual tentang ujian kereta tanpa pemandu.
Awak beritahu mereka siapa sasarannya, betul?
Saya pastikan mereka tahu tentangnya.
Saya akan pergi selepas berjumpa dengan So Bong.
Kebocoran maklumat tentang Sin pada media.
Seorang yang tamak...
dan tiada pengalaman.
Pastikan yang itu akan jadi imej dia.
- Baik, tuan. - Baiklah.
Lagi.
Apa? Ada undang-undang tentang memenuhkan cawan wain?
Tidak, tuan.
So Bong.
Tolonglah.
Awak buat saya...
rasa seperti saya seorang yang penting sekarang.
Tunggu di sini.
Bagaimana dengan Sin?
Saya sangat sedih...
sehingga saya habiskan satu botol wain.
Saya dengar hanya kereta itu berada di tempat kejadian.
Apa yang berlaku?
Semasa kereta tanpa pemandu hilang kawalan,
ia mesti telah mengingatkan dia tentang kemalangan keretanya.
Encik Nam nampak seperti trauma.
Encik Ji datang, jadi saya pergi.
Betulkah itu semuanya?
Adakah awak tinggalkan tempat kejadian...
dan terus datang ke sini?
Encik Seo ialah ancaman paling bahaya pada Sin.
Seo Jong Gil mungkin telah rancangkan kemalangan itu.
Dia seorang lelaki yang jahat. Awak pasti belum melihatnya.
Tidak kira apa sahaja, beritahu saya.
Untuk membaikinya, saya perlu tahu turutannya.
Adakah awak...
perlukan duit lagi?
Duit?
Duit kedengaran bagus juga.
Ia sangat bagus.
Bagaimanapun,
apa yang saya perlu siasat?
Berapa banyak yang awak mahu saya siasat...
perkahwinan anak perempuan awak?
So Bong.
Awak memang naif atau awak berlakon naif?
Awak patut sedar apa yang saya mahu sekarang ini.
Saya upah awak...
Bukan hanya untuk anak perempuan saya,
tapi untuk saya.
Berhenti berlagak naif...
dan siasat...
apa yang saya mahu.
Lebih bagus bila awak jujur dengan saya.
Tapi, kenapa saya perlu pergi sejauh itu?
Sebab awak sudah pun berada di pihak saya.
Sudah terlambat untuk berundur sekarang.
Lihat betul-betul.
Inilah yang akan berlaku, bila awak buat sesuatu sendiri.
Kalau saya tidak hentikan kereta tanpa pemandu itu,
satu kemalangan besar akan berlaku.
Jadi?
Bagaimana kalau So Bong beritahu apa yang dia nampak?
Bersama dengan Sin dan saya,
Doktor Oh akan berada dalam masalah.
Awak masih fikir yang awak betul?
Manusia membuat keputusan mengikut situasi.
Keputusan yang rumit agak sukar untuk awak,
jadi tolong patuh arahan saya mulai dari sekarang.
Saya perlu baiki ini.
Saya rasa, saya baru sahaja...
tolak duit yang banyak dan mampu ubah kehidupan saya.
Melihat muka awak, buatkan saya mula rasa menyesal.
Saya akan buat apa sahaja awak perlukan.
Apa sahaja yang saya mampu.
Kalau tidak...
saya akan buat yang terbaik untuk lakukannya.
Tapi kenapa awak lakukan semua ini?
Dia bukan adik beradik atau keluarga awak.
Saya tidak faham, kenapa awak buat begini.
Saya...
saya suka bekerja untuk Sin.
Tanpa memikirkan apa orang lain kata,
saya suka berada di sisi dia.
Awak ialah kawan yang setia.
Apa-apa pun,
saya tipu pada Encik Seo yang tiada apa telah berlaku...
dan saya teruskan mengintip Encik Nam untuknya,
jadi awak perlu lindungi saya mulai dari sekarang.
Terima kasih, So Bong.
Bagaimana saya boleh ditipu oleh dia?
Dia sungguh ceria. Dia amat berlainan dari Encik Nam.
Itu sangat bagus.
Ia berjalan dengan lancar.
Mereka menuju ke rumah sekarang.
Doktor Oh.
Mari bawa mereka berdua dan pergi.
Mari kita berempat tinggal bersama-sama.
Memandangkan identiti Sin sudah terbongkar,
pergi balik ke tempat asal tidak akan ubah apa-apa.
Sudah terlambat untuk patah semula.
Saya akan...
lindungi tempat Sin hingga ke akhirnya.
Kalau dia menyiasat kehidupan Encik Nam sendirian,
dia akan terima padahnya.
Sayang.
Kenapa awak tidak menelefon?
Awak belum masuk penjara, betul?
Siapakah ini?
Bukankah awak wartawan?
(Gim Champion)
So Bong ada datang ke sini?
Encik Kang telah putuskan hubungan dengannya.
Dia cakap, dia bukan lagi anaknya.
Kenapa awak ada di sini?
Encik Kang keluar dari program berdiet...
sebab dia belajar tabiat buruk semasa melatih awak.
Pergi sebelum dia datang.
Baiklah.
- Saya pergi dulu. - Baiklah.
Ayah. Apa yang awak buat sedang?
Ayah?
Saya tidak ada anak perempuan yang teruk seperti awak!
Saya ialah kawan So Bong.
- Kawan ayah saya ialah ayah saya. - Kawan? Jangan harap!
Kenapa awak datang?
Adakah awak datang sekali lagi untuk bawa yang pengaruh buruk?
Apa maksud awak? "Pengaruh buruk"?
So Bong berubah dan bekerja...
sebagai pengawal peribadi Encik Nam sekarang.
Encik Nam, bos itu?
Adakah awak hantar dia masuk ke sana untuk ambil gambar?
Tidaklah!
Dia masuk secara sukarela untuk balas kebaikkannya!
Dia tidak pernah jadi sukarela dan balas apa-apa!
Saya tidak boleh bernafas. Tolong lepaskan!
Biar betul!
- Panggilan. Saya dapat panggilan. - Awak.
Janji dengan saya.
Janji awak tidak akan jumpa anak perempuan saya lagi!
Ayah!
Pergi dapatkan dia.
Hei, sayang. Awak dekat mana?
Awak bersama dengan Encik Ji?
Encik Nam juga?
Adakah mereka akan pecat awak? Adakah mereka akan saman awak?
Adakah mereka ada pukul awak?
Kalau awak begitu risau,
bagaimana awak boleh beritahu Encik Ji ataupun encik Seo?
Saya tiada pilihan. Saya minta maaf.
Pertama, saya akan selesaikan dengan Encik Ji,
jadi anggaplah tiada apa yang berlaku kalau Encik Seo telefon.
Selesaikannya?
Bagaimana awak mahu selesaikannya?
Apa dia? Adakah Encik Ji cakap..
dia akan lupakan segalanya kalau awak kerja untuk Encik Seo?
Kenapa?
Saya ada kejutan yang hebat hari ini.
Saya penat dan lenguh, jadi kita sembang nanti.
Kejutan yang hebat?
Ada sesuatu berlaku, betul?
Awak dekat mana? Saya datang.
Awak tidak akan datang ke mana-mana. Selamat tinggal.
Sayang!
Ia buat saya meremang, hanya dengan memikirkan tentangnya.
Bilik air.
So Bong.
Apa yang berlaku?
Adakah awak takut dengan saya?
Tidak.
Kenapa saya perlu takut?
Kamera tersembunyi di dalam ini ialah awak punya, betul?
Sindrom Trauma.
Itu ialah tindak balas yang biasa.
Manusia biasa akan tersinggung dan sedih bila lihat satu robot...
yang nampak seperti manusia.
Dalam masalah ini, saya bukan hanya "nampak seperti".
Tapi saya memang seperti manusia.
Awak juga telah tertipu dengannya.
Jadi, selamat malam.
Kenapa dengan dia?
Minta maaf kerana datang lewat begini.
Saya perlu jelaskan sesuatu.
- Apa dia? - Awak tidak boleh beritahu sesiapa,
apa yang awak nampak.
Kalau ada khabar angin yang pelik, semua itu ialah salah awak.
Awak tidak percayakan saya?
Bukan awak. Saya tidak percayakan manusia.
Jangan buat apa-apa yang akan menimbulkan syak wasangka.
- Saya faham, jadi tolong pergi. - So Bong.
- Saya sudah cakap yang saya faham. - Terima kasih.
Terima kasih kerana memutuskan untuk buat sesuatu yang sukar.
Terima kasih pada awak,
akhirnya saya boleh tidur lena.
Saya harap, awak tidur dengan lena.
Kenapa semua orang suruh saya tidur?
Kalau awak semua ialah saya, mampukah awak tidur?
Saya rasa, saya tidak akan dapat pergi hari ini.
Ya.
Saya minta maaf untuk pengalaman yang trauma itu...
dan telah membabitkan semua orang...
dalam peristiwa yang tidak diduga itu.
Saya akan berterus terang.
Adakah awak masih mahu teruskan kereta tanpa pemandu itu?
Apa-apa pun,
keselamatan dan sekuriti ialah paling utama...
bila mencipta kereta tanpa pemandu.
Kami mengaku, orang yang bertanggungjawab...
patut beri lebih perhatian dan bersedia.
Orang yang bertanggungjawab? Bukankah itu...
Encik Nam Sin?
Dia telah dikritik kerana menyorok...
tanpa baiki masalah ini.
Encik Seo dapat pembaca berita itu dibawah telunjuknya.
Kenapa awak memandang mereka, ayah?
Saya minta maaf, datuk.
Bagaimana awak boleh larikan diri...
hanya disebabkan semuanya tidak berjalan lancar?
Awak sepatutnya tempuh kegagalan itu...
dan jelaskan pada semua orang...
yang awak akan berjaya lain kali!
Apa yang awak akan buat sekarang?
Jong Gil cuba buat masalah. Bagaimana sekarang?
Ia salah saya.
Apa-apa pun, saya akan pastikan ujian memandu itu berjaya.
Young Hoon, awak bertanggungjawab...
dan selamatkan projek kereta tanpa pemandu itu.
Kalau saya biarkan padanya, dia akan musnahkan syarikat!
Baiklah, Pengerusi.
Dan selepas itu, awak patut pergi ke mesyuarat eksekutif...
dan terima semua cacian yang mereka berikan pada awak!
Keluar.
Ini telah menghilangkan kepercayaan pengerusi pada Sin.
Encik Seo mengumumkan yang dia juga akan menghalang penggodam itu.
Saya juga nampaknya.
Saya akan pastikannya...
selepas periksa kereta tanpa pemandu itu sendiri.
Kalau Sin berada bersebelahan awak, dengar.
Dia tidak boleh mendekati...
kereta tanpa pemandu itu sehingga saya sampai di sana.
Jangan biarkan dia mendekatinya.
Saya akan terangkannya nanti.
Saya boleh siasat cara pengodaman itu.
- Patutkah saya cuba? - Janganlah terburu-buru.
Mari kita lihat apa yang berlaku dan bergerak dengan perlahan.
Duduk bersama So Bong buat masa ini.
Kita belum boleh percayakan dia 100 peratus
Saya?
Kenapa saya patut masuk bilik persidangan?
Takut kalau saya terbuat sesuatu?
Sekiranya mereka tanya soalan...
berkenaan kemalangan semasa ujian memandu itu.
- Itu betul. - Oh Tuhan.
Encik Seo. Terima kasih kerana baikikan keadaan ini untuk saya.
Tidak apa-apa. Saya gembira awak tidak terluka.
Awak ada lihat berita?
Terima kasih pada sikap rendah dirinya,
imej syarikat kita yang telah dipulihkan.
Jangan begitu. Janganlah kata begitu.
Apa?
Awak menjawab soalan yang sukar dengan mudah sekali.
Awak juga nampak hebat di skrin.
Pengerusi datang.
Saya minta maaf.
Kecuaian saya telah menyebabkan syarikat ini dalam masalah besar.
Menjatuhkan maruah dan kejatuhan harga saham.
Dan juga kemarahan orang awam. Ini sangat serius.
Dan disebabkan awak telah melarikan diri,
awak telah dianggap sebagai seorang yang tidak bertanggungjawab.
Dia tidak melarikan diri.
Dia perlukan rehat kerana kejutan itu.
Adakah itu alasan untuk tindakkannya?
Dia patut cuba untuk membaikinya,
tapi dia perlukan rehat?
Tepat sekali.
Syarikat akan nampak teruk kalau kita biarkannya.
Orang yang bertanggungjawab patut turun dan baiki semua ini.
Saya yakin dia hanya panik.
Dia buat kesilapan, kerana dia tidak berpengalaman.
Saya yakin dia akan bertambah baik satu hari nanti.
Kita tidak boleh tunggu selamanya, sehingga dia bertambah baik.
Syarikat ini bukannya sekolah!
Encik Nam...
akan tugaskannya semula.
- Datuk! - Pengerusi.
Tidak. Awak tidak boleh buat begitu.
Buat apa yang saya suruh.
Sin. Awak...
tumpukan pada perkahwinan awak.
Apa awak baru sahaja cakap?
Perkahwinan?
Dengan siapa?
Siapa tunang dia?
Jelas sekali, dia akan mengahwini awak, Ye Na.
Perkahwinan?
Dengan benda ini?
(Episod 10)
(Perjanjian Pra Perkahwinan)
Apakah...
ini?
Seperti yang awak lihat.
Ianya perjanjian pra perkahwinan.
Kami tidak perlukan sebarang hadiah perkahwinan.
Jika awak setuju dengan syarat ini,
kita akan teruskan dengan perkahwinan.
Tidak perlu membacanya.
Saya akan tandatangan sekarang.
Ia etika yang betul untuk ambil serius dengan hal ini.
Ya.
Awak memang betul.
Tapi Ye Na,
jika ia bukan awak...
tapi ayah awak yang menolak untuk menerimanya,
saya agak kecewa sekarang.
Ia akan membuat saya...
tertanya-tanya, jika dia mengejar sesuatu yang lain.
Tidak mungkin.
Kami akan membacanya sepintas lalu sekarang.
Ubat apakah ini?
Ada seseorang sakit?
Ya.
Saya punya.
Ia ubat penenang.
Awak tidak mahu pergi?
Ayah.
Bagaimana awak boleh lupa tentang ubat demensia awak?
Apa yang patut kita buat sekarang?
Keadaan semakin buruk.
Dia akan ditangkap jika dia berkahwin.
Terima kasih atas kebimbangan awak, tapi...
Ia bukan tentang Encik Nam.
Saya risaukan tentang diri saya sendiri.
Jika dia ditangkap,
ia tidak akan berakhir hanya dengan dia.
Saya juga akan berada dalam kesusahan kerana penglibatan saya.
Bukankah ini terlalu serius?
Saya akan melihat keadaannya,
jadi bawa Encik Nam pulang.
Hanya kami berdua?
Adakah itu masalah?
Saya masih rasa janggal.
Tidak mengapa. Saya boleh melakukannya.
Bagaimana dengan mesyuarat hari ini?
Ia teruk bagi Sin, bukan?
Mereka tarik semula tempatnya sebagai hukuman.
Dan juga...
Mari bersembang. Arah ini.
Tugaskan semula hanya untuk kaburkan mata.
Dia cuba untuk kejarkan perkahwinan itu.
Ular itu.
Tandatangan perjanjian yang tidak adil dan kahwininya.
Ini memang satu ancaman!
Dia mahu awak jadi lemah dan hanya menyokong Sin.
Awak perlu hentikan perkahwinan yang menelan banyak belanja ini.
Bagaimana kita boleh halang Ye Na jika dia mahu mengahwininya?
Dia tidak akan dengar cakap Encik Seo.
Saya hanya nampak seperti manusia Nam Sin, bukan?
Saya tidak menakutkan langsung, bukan?
Kita sudah sampai, Encik Nam.
Kenapa awak tidak masuk ke dalam?
Awak patut masuk ke dalam dengan saya.
Kita berada di pihak yang sama dan berkongsi satu rahsia.
Kenapa awak asyik lakukan ini, Encik Nam?
Awak ada batang keluli di kaki kiri awak, bukan?
Bagaimana awak tahu...
Apakah itu?
IoT.
Saya telah menghubungkan diri saya pada TV.
Kang So Bong dan Han Seo Hee.
Dia menolak Kang So Bong ke atas tanah.
Han Seo Hee menyerang kakinya.
Kenapa awak siasat hidup saya?
Ini ialah satu jenayah.
- Awak juga adalah robot. - Apa?
Awak ada batang keluli, jadi awak adalah cyborg.
Oleh itu, awak adalah robot.
Cyborg...
Jangan bandingkan saya dengan awak!
Saya akan hilang akal sekiranya kita ditangkap,
tapi awak sangat tenang.
Saya tidak boleh lakukan semua ini.
Adakah awak okey?
Adakah awak memerhatikan saya?
Pergi dari sini.
Lepaskan saya.
Apa yang berlaku?
Saya minta maaf, tuan.
Saya terlalu sensitif...
bila awak hanya bergurau.
Awak tidak boleh terima gurauan?
Saya minta maaf.
Mesti awak terkejut.
Mari naik ke atas. Saya perlu bercakap dengan awak.
Tidak.
Saya mahu kekal bersama So Bong.
Apa?
Berhenti bergurau.
Saya tidak boleh katakan ini di depan pekerja. Mari pergi.
Saya suka bau bilik awak.
Bolehkan saya berpindah masuk ke sini?
Bila kita sudah berkahwin,
janganlah berpindah keluar. Mari tinggal di sini dengan datuk.
Saya tidak boleh mengahwini awak.
Saya akan mengahwini awak.
Saya sudah berjanji semasa kita bertunang.
Saya hanya mahu badan awak di sebelah saya...
walaupun hati awak tiada di situ.
Mengapa awak merenung pintu? Dengar cakap saya.
Oh Tuhan. Apa yang berlaku di sana.
Tidak guna.
Awak pasti melihatnya, bukan?
Ya.
Kenapa budak itu tidak angkat telefon?
Dia selalu buat saya pergi kepada dia.
- Apa? - Di manakah awak?
Adakah awak makan telefon awak atau apa?
Kenapa awak tidak angkat?
Saya dalam perjalanan untuk mencari awak sekarang.
Awak tidak berada di dalam rumahnya, bukan?
- Rumah apa? - Rumah Nam Sin!
Beritahu saya hal sebenar. Awak...
Adakah awak benar-benar bekerja di sana?
Saya keluar sekarang.
Saya berhampiran gim awak. Buatkan saya mi sahaja.
Buatkan ia pedas dan semasin yang boleh.
Gim? Kenapa?
Awak dipecat lagi, bukan?
Saya tidak dipecat.
Mereka merayu supaya tidak pergi, tapi saya tinggalkan mereka.
Ia kisah yang panjang. Mari bercakap secara peribadi.
Berhenti menipu, awak budak nakal.
Patutlah awak tiada dengan Encik Nam.
Encik Nam? Apa maksud awak?
Mereka nampak Encik Nam berada di sini, tidak lama tadi.
- Benarkah, In Tae? - Ya, tuan.
Jadi berhenti menipu. Di manakah awak?
Jika saya dapat tangkap awak, saya akan patahkan kaki awak!
Kenapa saya perlu lari?
Awak tidak boleh pergi.
Encik Nam.
Jadi, saya tidak akan bercakap tentang awak.
Saya juga tidak akan angkat panggilan Encik Seo.
Saya tidak mahu terlibat dalam hal mengarut ini, jadi ke tepi.
Tolong saya.
Berhenti bersikap seperti manusia di depan saya!
Saya nampak apa yang ada di dalam sana.
Berhenti.
Jangan berani mengikuti saya lagi.
Suami dan anak saya bekerja di sana,
tapi ia rasa janggal dan baru bagi saya.
Kenapa awak datang?
Jika dia boleh lakukannya,
- awak patut... - Sin...
Bukan dia.
Awak akan pergi ke dalam bangunan PK.
Jika dia lakukannya, awak tak perlu ambil risiko ini.
Kenapa dia tidak boleh lakukannya?
Awak psiko!
Awak sudah tidak mahu hidup?
Mari kita pulang ke rumah!
Tidakkah awak takut? Bagaimana jika awak mati?
Saya tidak takut dan saya juga tidak akan mati.
Kenapa saya pedulikan awak?
Adakah awak benar-benar berdiri di sini kerana saya?
Awak suruh saya berhenti.
Bagaimana jika awak kemalangan?
Bagaimana jika awak rosak seperti masa dulu dan orang melihat?
Sebab itu saya perlu pertolongan awak.
Kenapa aawak asyik minta pertolongan saya?
- Saya takkan beritahu Encik Seo. - Ia bukan hanya Encik Seo.
Saya tidak boleh mengejutkan orang.
Awak juga terkejut dan takut kerana saya.
Awak meluat dengan saya, bukan?
Saya minta maaf kerana mengganggu awak.
Tidak.
Tiada apa untuk awak meminta maaf.
Awak lebih kenal saya.
Sebab itu awak boleh tolong saya dengan baik.
Tolong saya halang orang lain daripada tekejut seperti awak.
Jadi saya takkan buat kesilapan...
atau tertangkap.
Apa yang awak buat?
Sebentar.
Jangan kehilangannya lagi.
Ibu awak akan jadi sedih.
Adakah permintaan saya agak keterlaluan?
Hai, ayah.
Saya tidak pulang ke rumah hari ini.
Saya kembali semula ke rumah itu. Selamat tinggal.
Awak tidak mahu mengambilnya?
Awak tidak mahu pergi dengan saya?
Awak akan pergi dengan saya dan menolong saya?
Awak juga sudah menolong saya.
Saya hanya membalas budi.
Jika keadan semakin rumit, saya akan keluar.
"Pertimbangan manusia selalu merumitkan."
Saya juga tahu itu. Mari kita pergi.
Lampu isyarat itu. Ia berwarna merah.
Tidak mungkin.
Awak boleh kawal lampu isyarat itu?
Saya lakukan dengan baik, bukan?
Mari kita pergi.
Bagaimana awak mencari saya?
GPS telefon awak.
Saya boleh cari awak, walau di mana awak berada.
Ada satu suis mati.
Maksud awak di dalam badannya?
Ya. Dia belum tahu lagi.
Suis kematian ialah seperti kematian bagi manusia.
Kenapa awak bina...
Kerana jika Sin yang sebenar sedar,
Sin yang palsu perlu menghilang.
Saya memasangnya sebelum menghantar dia ke sini.
Hanya saya yang boleh mengaksesnya.
Jadi, sebab itu awak jauhkan dia daripada kereta tanpa pemandu.
Ya. Sekiranya dia melakukannya...
dan menyedari sesuatu yang sama...
sebagaimana suis mati kereta di dalam dia.
Ia akan mengejutkan dia...
jika dia dapat tahu.
Itu tidak boleh terjadi.
Apa pun, dia adalah robot.
Sudah sampai masanya. Mari pergi.
Sistem anti-penggodaman sudah hampir siap.
Seseorang dengan sengaja meletakkan satu perisian perosak...
untuk membenarkan seseorang menggodamnya.
Saya akan kuasai suis pemati sekarang,
supaya ia boleh diaktifkan dari jauh jika dibenarkan.
Saya hampir selesai. Berikan saya sedikit masa.
Baiklah.
Apa yang awak mahu beritahu saya tadi?
Adakah hukuman lain di atas penugasan semula?
Ya. Ia tentang Ye Na. Anak Encik Seo.
Kenapa dengan anak perempuannya?
Lihat siapa di sini.
Dia kata dia akan kembali nanti. Kenapa lama sangat?
Tidak, saya akan lakukannya.
- Berikannya kepada saya. - Tidak.
Saya boleh mengambilnya.
Awak tidak berubah langsung.
Sekarang saya tertanya-tanya...
memandangkan saya tidak mendengar daripada awak.
Awak masih bergantung pada syarikat.
Bagaimana rasanya menjadi anjing selama tiga generasi?
Awak telah lalui kesukaran selama bertahun-tahun.
Biasanya awak banyak menangis bila kita berjumpa dulu.
Awak yang buat saya begini.
Awak telah pisahkan Sin dan saya.
Setidaknya awak sudah bersatu semula sekarang.
Betapa hebatnya itu?
Saya akan rahsiakannya daripada pengerusi,
jadi berjumpalah dengan dia sekerap yang awak mahu.
Tidak perlu berahsia.
Awak bukanlah orang yang menakutkan saya lagi.
Beritahu dia...
yang saya akan pergi berjumpa dia nanti.
Bila kita sudah jadi besan,
kita akan selalu saling berjumpa.
Besan?
Apa maksud awak?
Awak tidak tahu?
Pengerusi mengarahkan perkahwinan...
anak perempuan saya dengan Sin.
- Apa? - Awak terlalu menghina saya.
Bolehkah awak terima saya sebagai besan awak?
Helo?
Tidak, belum lagi.
Saya tidak jumpa apa-apa lagi.
Nam Sin...
memang ada di sini.
Saya akan siasat lebih lagi dan hubungi awak.
Tapi, kenapa awak kembali?
Saya baru bercakap dengan orang kita di Republik Czech.
dan dia cakap, dia yakin yang Encik Nam ada di sana.
Di mana Sin berada agak pentingkah?
Malah ibunya curi masuk ke pejabat.
Doktor Oh Laura?
Saya perlu manipulasi dia...
untuk halang perkahwinan ini.
Saya sudah buang kamera itu, jadi awak boleh letakkannya kembali.
Awak mahu masuk?
Saya?
Tidak.
Saya hanya ingin tahu...
Tapi awak boleh makan?
Saya tidak perlu makan, tapi saya boleh makan.
Bagaimana dengan bateri awak?
Jadi, sebab itulah awak ada banyak benda ini dalam almari awak.
Awak memang sebuah mesin.
Awak nampak seperti betul.
Malah awak tidak mengelipkan mata.
Ini mesti tidak sakit langsung.
Walaupun sekarang?
Tidak langsung.
Oh Tuhan, awak memang tidak seronok.
Jadi, sebelum ini...
bila awak pegang tangan saya dan cakap perkara mengarut?
Itu ialah pengesan penipuan.
Saya akan mengenyitkan mata, bila seseorang itu menipu.
Awak mengenyitkan mata?
Tanyalah saya apa-apa.
Awak ada lihat saya buka baju?
Tidak.
Menipu.
Tidak seronok langsung.
Saya juga ada pandangan mata x-ray.
Apa?
Apa yang awak sedang buat?
Bergurau sahaja.
Saya lihat itu di dalam filem, "Superman".
Saya manusia, jadi saya patut bersabar?
Berapa harga?
- Apa? - Berapa harga awak?
10000 dolar?
100,000 dollars?
Ibu tidak cipta saya sebagai produk jualan.
Saya tidak biasa, bila awak panggil dia "ibu".
Saya akan pergi sekarang. Jumpa awak esok.
Tapi dia ialah ibu saya.
Ibu saya yang cipta saya.
Bagaimana awak boleh buat semua ini?
Kenapa awak tidak beritahu saya yang Sin bertunang dengan anaknya?
Saya tidak jangka yang semuanya dipercepatkan begini.
Baiklah.
Encik Ji. Awak tidak nampak Sin hari ini, betul?
Awak patut jumpa dia, sebelum awak pergi.
Dia tidak akan mengahwininya.
Tidak kira apa, saya akan hentikannya.
Sudah semestinya.
Kalau tidak, dia akan tertangkap.
Ini sungguh membosankan.
Awak lagi? Awak bukannya seorang perempuan.
Ya. Sekurang-kurangnya keluarlah dengan perempuan.
Awak juga tidak minum alkohol...
atau bercinta.
- Apa kata awak balik rumah? - Sebab saya geram.
Saya larikan diri, tapi awak asyik jumpa saya.
Jadi menyoroklah dengan lebih baik, supaya saya tidak dapat jumpa awak.
Satu hari nanti.
Bukan salah awak, jadi janganlah risau lagi.
Adakah ini yang awak maksudkan?
Awak berada di hadapan saya,
tapi saya tidak boleh cari awak.
Sin.
Ia terlalu sukar bagi saya.
Berhenti risaukan saya...
dan bangun.
(Cik Seo Ye Na)
Helo?
Minta maaf kerana telefon awak secara tiba-tiba.
Saya perlu cakap pada awak tentang Sin.
Awak ada masa untuk berjumpa?
Boleh.
Ke mana saya patut pergi?
Ada satu butang mematikan.
Dia belum tahu lagi.
Encik Ji?
Kenapa awak berada di sini?
Cik Seo telefon Encik Nam...
dan cakap dia mahu berjumpa dengannya.
Saya yakin yang ia tentang perkahwinan itu.
Mari pergi dan menolak semua itu.
Buat masa ini, tunggu diluar.
Mari masuk.
Apa yang awak tunggu? Duduk sini.
Encik Ji, awak juga patut duduk di sini.
Mari makan, memandangkan semua ada di sini.
- Tolong bawa yang lain masuk. - Baik, puan.
Kenapa awak tiba-tiba...
kumpulkan kami semua di sini?
Budak yang biadab.
Perlukah kami berkumpul bila awak cakap?
Awak tahu yang Sin tidak melawan.
Sin, tidak apa-apa, memandangkan saya yang suka melawan.
Saya akan terima semua terma yang awak minta.
Sin dan saya...
akan berkahwin.
Ye Na.
Mari keluar dan berbincang dulu.
Tidak. Saya akan berhenti jadi anak perempuan awak...
dan jadi isteri Sin.
Jangan cuba hentikan saya.
Awak terlalu taksub dengan Sin, betul?
Ayah, apa yang kita patut buat dengan dia?
Apa lagi?
Cik Seo telah buat keputusan yang besar.
Sepatutnya, kita akan menerimanya.
- Pengerusi. - Pengerusi.
Cukup. Tidak perlu berdalih lagi.
Sin.
Kahwini Ye Na secepatnya.
Sin, saya akan jaga diri saya. Saya janji.
Arahan untuk menolak, tidak kira apa.
Pencarian data, cara untuk menolak seseorang.
Bagaimana minta kawan lelaki untuk berpura-pura...
- sebagai teman lelaki awak? - Saya rasa...
- awak patut menolak sepenuhnya. - Betapa mengecewakan.
Bawa sahaja orang lain.
Perempuan itu.
Perempuan yang tahu identiti saya.
Awak akan ikut dan tolong saya?
Awak juga telah tolong saya.
Saya hanya membalas budi.
Seorang perempuan yang tahu, tapi masih sanggup tolong saya.
Kang So Bong.
(Adakah Awak Manusia?)
Awak marah pada saya.
Hei, Tin Can.
Awak ialah hamba robot saya mulai sekarang.
Baiklah. Saya ialah hamba robot awak mulai dari sekarang.
Jantung awak berdegup kencang. Awak agak teruja.
- Naik belakang saya. - Saya mesti sudah tidak siuman.
Jangan pegang tangan saya sesuka hati awak!
Adakah, awak sudah mula sukakan saya?